«Είμαι υποχρεωμένος να λάβω όλα τα απαραίτητα μέτρα, για να επαναφέρω τους κληρικούς μου στην τάξη» υπογραμμίζει στον ΤΑΧΥΔΡΟΜΟ ο κ. Ιγνάτιος

Συνέντευξη στη ΓΛΥΚΕΡΙΑ ΥΔΡΑΙΟΥ 

«Κραυγαλέες εξαιρέσεις» χαρακτηρίζει τις φωνές των αρνητών στους κόλπους της Εκκλησίας ο Μητροπολίτης Δημητριάδος Ιγνάτιος, υπογραμμίζοντας ότι η συντριπτική πλειονότητα των κληρικών συμπαρατάσσεται με τις υποδείξεις της Ιεράς Συνόδου. «Ο Θεός μάς έδωσε νου, δώρο πολύτιμο και μοναδικό και είναι μεγίστη αμαρτία να περιφρονούμε τα δώρα του Θεού. Μας έδωσε την επιστήμη και τα εργαλεία της» υπογραμμίζει ο Σεβασμιώτατος μιλώντας στον ΤΑΧΥΔΡΟΜΟ.

Με κυρίαρχο το μήνυμα της ενότητας, ο επικεφαλής της Μητρόπολης Δημητριάδος υπογραμμίζει με νόημα ότι «κάποιοι εξακολουθούν να τραβούν τον δικό τους δρόμο, θεωρώντας ότι έχουν το δικαίωμα να αυθαιρετούν, αδιαφορώντας για την προστασία των ιδίων και του ποιμνίου τους». Ερωτηθείς, επίσης, για το ζήτημα των υγειονομικών ελέγχων στους Ναούς από τη Μητρόπολη Δημητριάδος, απαντά ότι «το ελεγκτικό έργο ανήκει στο Κράτος, το οποίο έχει τους τρόπους και τους μηχανισμούς να διενεργεί όποιους ελέγχους επιθυμεί, εκτός, βέβαια, των Ιερών Ναών».

Σαφής και εκπεφρασμένη η άποψή σας για τον εμβολιασμό, ως δώρο Θεού για την αντιμετώπιση της πανδημίας, και της ενότητας, για να ξεπεραστούν οι δυσκολίες. Γκρίζα σκιά στους κόλπους της Εκκλησίας, ωστόσο, οι φωνές των αρνητών;

Η άποψή μας, από την πρώτη στιγμή, ήταν ταυτισμένη με τις συνοδικές αποφάσεις και τις υποδείξεις της υπεύθυνης Πολιτείας και της αρμόδιας επιστημονικής κοινότητας, για την αντιμετώπιση της πρωτόγνωρης υγειονομικής κρίσης. Ακολουθήσαμε τη φωνή της συνειδήσεώς μας και της κοινής λογικής. Γνωρίζετε, άλλωστε, ότι είμαι άνθρωπος του μέτρου, που απεχθάνομαι τις ακρότητες και τον παραλογισμό. Oπως συμβαίνει διαχρονικά σε περιόδους κρίσεων, βρίσκουν χώρο να εκφράζονται και στο εκκλησιαστικό σώμα ακραίες φωνές, που, για να δώσουν άλλοθι σε προσωπικές ανασφάλειες, ανομολόγητα «κόμπλεξ», αίσθημα πνευματικής υπεροχής και δήθεν αυτάρκειας, επικαλούνται την πίστη, την οποία κακοποιούν, τους Πατέρες, τους οποίους προκλητικά παρερμηνεύουν και, τελικά, εγκλωβίζονται στη φυλακή του φανατισμού, που έχτισαν γύρω τους. Είπα κι άλλες φορές ότι θέλει μεγάλη ταπείνωση για να παραδεχτεί κανείς ότι βρέθηκε σε πλάνη, να ζητήσει συγγνώμη και να λογικευτεί. Ομως, η ταπείνωση είναι το μεγάλο ζητούμενο στην εποχή μας.

 Μετά την αυστηρή εγκύκλιο, που εκδώσατε, ως μη οφείλατε, όπως επισημάνατε, με σαφείς συστάσεις προς τους ιερείς, καταλάγιασαν οι φωνές, που «τορπιλίζουν» τις προσπάθειές σας; Συνεχίζεται με πνεύμα ενότητας ο κοινός αγώνας για την αντιμετώπιση της υγειονομικής κρίσης;

Οι φωνές, στις οποίες αναφέρεστε, που υπάρχουν, άλλωστε, σε όλους τους χώρους, ακόμα και στον επιστημονικό, ήταν και είναι πάντοτε μειονοτικές. Πρόκειται για κραυγαλέες εξαιρέσεις, που επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Ο κανόνας στην τοπική μας Εκκλησία είναι ότι η συντριπτική πλειονότητα των κληρικών μας, από την πρώτη στιγμή, συνταυτίστηκε με τις υποδείξεις μας και της Ιεράς Συνόδου, έλαβε όλα τα ενδεδειγμένα μέτρα για την προστασία της δημόσιας υγείας στους Ναούς, εμβολιάστηκε και πορεύεται εν υπακοή και ασφαλεία. Κάποιοι, όμως, εξακολουθούν να τραβούν τον δικό τους δρόμο, θεωρώντας ότι έχουν το δικαίωμα να αυθαιρετούν, αδιαφορώντας για την προστασία των ιδίων και του ποιμνίου τους. Το επιχείρημα ότι θα μας προστατέψει ο Θεός, χωρίς εμείς να ενεργήσουμε το παραμικρό, είναι και βλάσφημο και ουτοπικό. Ο Θεός μάς έδωσε νου, δώρο πολύτιμο και μοναδικό και είναι μεγίστη αμαρτία να περιφρονούμε τα δώρα του Θεού. Μας έδωσε την επιστήμη και τα εργαλεία της. Οσοι δεν μπορούν να δουν την παρουσία και την ενέργεια του Θεού πίσω από όλα αυτά, βρίσκονται σε μεγίστη πλάνη και εγώ, ως υπεύθυνος Ποιμένας και Πνευματικός Πατέρας, είμαι υποχρεωμένος να λάβω όλα τα απαραίτητα μέτρα, ακόμα και τα πιο αυστηρά, για να επαναφέρω τους κληρικούς μου στην τάξη. Ελπίζω να μη χρειαστεί.

 Με το ζήτημα της τήρησης των υγειονομικών μέτρων στην πρώτη γραμμή ενδιαφέροντος, το ερώτημα, που τίθεται, είναι σε ποιο βαθμό είναι εφικτοί οι έλεγχοι των υγειονομικών πιστοποιητικών από τη Μητρόπολη Δημητριάδος στους πιστούς, που εισέρχονται στους Ναούς, ιδιαίτερα τις γιορτινές ημέρες;

Oπως επεσήμανα ήδη, τα προβλεπόμενα προστατευτικά μέτρα, δηλαδή η χρήση μάσκας εντός των Ναών, η τήρηση των αποστάσεων, η χρήση αντισηπτικών, τηρούνται με θρησκευτική ευλάβεια και είναι εξαιρετικά ενθαρρυντικό το γεγονός ότι και οι ελάχιστοι αντιδρώντες, κατά το παρελθόν, έχουν κατανοήσει ότι ουδεμία πνευματική προέκταση έχει η τήρησή τους. Δεν τίθεται, δηλαδή, ζήτημα πίστεως.

Oσον αφορά στον έλεγχο των υγειονομικών πιστοποιητικών, από την πρώτη στιγμή η Ιερά Σύνοδος κατέστησε σαφές ότι είναι ανέφικτος εκ μέρους των στελεχών των ενοριών μας. Από μόνη της μία τέτοια διαδικασία εμπεριέχει το στοιχείο του αποκλεισμού και της διακρίσεως όσων δεν πληρούν τις προϋποθέσεις, που το Κράτος έθεσε προς τον σκοπό αυτό. Στην Εκκλησία, όμως, δεν αποκλείουμε κανέναν, ούτε διακρίνουμε τους ανθρώπους καθ’ οιονδήποτε τρόπο. Ο ρόλος των κληρικών μας είναι ενωτικός, θεραπευτικός και συμβουλευτικός. Δεν μπορούμε να ζητούμε από τους ιερείς μας να έλθουν σε ενδεχόμενη αντιπαράθεση με το ποίμνιό τους. Αλλά ούτε οι εκκλησιαστικοί επίτροποι και τα λοιπά ενοριακά στελέχη μπορούν να παίξουν τον ρόλο του ελεγκτή, αφού είναι εθελοντές, που προσφέρονται με αγάπη στο έργο της Εκκλησίας. Το ελεγκτικό έργο ανήκει στο Κράτος, το οποίο έχει τους τρόπους και τους μηχανισμούς να διενεργεί όποιους ελέγχους επιθυμεί, εκτός, βέβαια, των Ιερών Ναών.

Με τα Χριστούγεννα προ των πυλών, η τοπική Εκκλησία καλείται να στηρίζει εκατοντάδες άπορες οικογένειες. Η μείωση των εσόδων στο παγκάρι, σε συνάρτηση με τις ανατιμήσεις «φωτιά» σε ενέργεια και αγαθά αυξάνουν τον βαθμό δυσκολίας για τη λειτουργία των Σπιτιών Γαλήνης και τη διανομή εορταστικών δεμάτων με τρόφιμα;

Oλα όσα περιγράφετε είναι μία πραγματικότητα, την οποία, όμως, δεν αντιμετωπίζουμε για πρώτη φορά. Ουδέποτε, όμως, οι δυσκολίες και οι έκτακτες καταστάσεις μπόρεσαν να κάμψουν ή να αναστείλουν τον αγώνα της Εκκλησίας μας να σταθεί αρωγός και συμπαραστάτης στους εμπερίστατους αδελφούς μας, στηρίζοντας, κατά το δυνατόν, τις πολλές τους ανάγκες. Είναι μία ακόμα απόδειξη ότι το φιλανθρωπικό και κοινωνικό έργο της Εκκλησίας είναι ευλογημένο, για αυτό και συνεχίζει στον χρόνο. Βέβαια, οφείλουμε να επαινέσουμε τον λαό μας, διότι στηρίζει διαχρονικά αυτό το έργο, το εκτιμά, το αγαπά, συμπαρίσταται στον καθημερινό αγώνα των εφημερίων μας, των εθελοντριών μας να φανούμε αντάξιοι των περιστάσεων. Από την άλλη, πρέπει άπαντες να γνωρίζετε ότι η διαχείριση των οικονομικών των Ναών μας, ακόμα και των περιορισμένων τούτη την εποχή, είναι χρηστή, προσεκτική, ευλαβική, για αυτό και καρποφορεί. Στα χέρια της Εκκλησίας το λίγο γίνεται πολύ. Για αυτό, με την ευκαιρία αυτή, θέλω να ευχαριστήσω από καρδιάς τον ευλογημένο λαό μας και να τον καλέσω και αυτά τα Χριστούγεννα να μην ξεχάσει τον πονεμένο, πεινασμένο, άστεγο, φυλακισμένο αδελφό και να μας βοηθήσει, για να τον βοηθήσουμε.

Η πρωτοφανής υγειονομική κρίση, που προκαλεί δυσάρεστες ανατροπές και επιπτώσεις σε όλους τους τομείς, αναδεικνύει, άραγε, αθέατες πτυχές του εκκλησιαστικού ρόλου και έργου;

Η υγειονομική κρίση, για να είμαστε ειλικρινείς, έχει αναδείξει χρόνιες παθογένειες, έχει προκαλέσει μεγάλη δυσκολία στην ανάπτυξη και τη διευθέτηση του πνευματικού, νεανικού και κοινωνικού μας έργου, όμως, δημιούργησε και ευκαιρίες νέας ποιμαντικής προσέγγισης. Οι κληρικοί μας έχουν επιδείξει θαυμαστή εφευρετικότητα και μέσω του διαδικτύου κάνουν κοινωνούς της λειτουργικής ζωής και των πνευματικών μας συνάξεων πλήθος ανθρώπων, οι οποίοι, για τον έναν ή τον άλλον λόγο, δεν εκκλησιάζονται όσο και όπως παλαιότερα. Ακόμα και στο κομμάτι των πολιτιστικών και καλλιτεχνικών μας δράσεων, όπως συμβαίνει π.χ. με τη Σχολή Βυζαντινής Μουσικής, έχουμε επιδείξει εξαιρετικά αντανακλαστικά, ώστε κανείς να μην μείνει μακριά από την τέχνη που αγαπά, είτε θέλει να σπουδάσει διά ζώσης, είτε από το ασφαλές περιβάλλον του σπιτιού του, μέσω διαδικτύου. Συμβαίνει και εδώ αυτό, που ακούγεται κατά κόρον τούτον τον καιρό, ότι η κρίση γεννά ευκαιρίες και οδηγεί σε νέες πρωτοβουλίες, που πρέπει να κρατάμε ζωντανές και στη μετά covid εποχή.

Τι σας προβληματίζει περισσότερο, ως Ποιμενάρχη, ειδικά την περίοδο που διανύουμε;

Με προβληματίζει έντονα και με φοβίζει ο κίνδυνος ενός νέου διχασμού, η διασάλευση της κοινωνικής ειρήνης και ενότητας, με το πρόσχημα της πανδημίας, όσο και η έξαρση της βίας, σε όλες τις μορφές της, αυτή την εποχή. Βλέπουμε μεμονωμένους ανθρώπους ή οργανωμένες ομάδες, που εκμεταλλεύονται την κρίση και εφαρμόζουν βίαιες και αντικοινωνικές συμπεριφορές, καταδικασμένες στο υποσυνείδητό μας, που ξυπνούν, όμως, τραγικές μνήμες από το πρόσφατο παρελθόν. Ο διάβολος, ξέρετε, στην αναμπουμπούλα χαίρεται. Ολοι οι υπεύθυνοι φορείς, Πολιτεία, Εκκλησία, Δικαιοσύνη, Εκπαίδευση, πρέπει να ενεργήσουμε άμεσα και συνεργατικά, για να αποτρέψουμε μη αναστρέψιμα κακά. Ομως και η βία λαμβάνει ανησυχητικές διαστάσεις και μάλιστα μέσα στην οικογένεια. Από την αρχή της πανδημίας κρούαμε, ως Εκκλησία, τον κώδωνα του κινδύνου, όταν βλέπαμε ότι τα μέτρα που λαμβάνονταν αφορούσαν μόνο στην προστασία της σωματικής υγείας, αφήνοντας στο περιθώριο την ψυχική υγεία, που είναι το εξίσου μεγάλο θύμα αυτής της περιπέτειας. Προς τον σκοπό αυτό εργάζονται φιλότιμα οι πνευματικοί μας, οι οποίοι αόκνως συνεχίζουν το έργο της πνευματικής πατρότητας, στηρίζοντας τις ψυχές, που υποφέρουν από τους δαίμονές τους αυτή την εποχή.

Είχατε δηλώσει σε παλαιότερο κήρυγμά σας, ότι «βγαίνουμε από την εντατική της υπομονής». Παρακολουθώντας την εξέλιξη της πανδημίας και την πορεία των κρουσμάτων, εκτιμάτε ότι απέχει πολύ η επιστροφή στην καθημερινότητα;

Φαίνεται ότι η παραμονή μας σε αυτή την «εντατική» θα κρατήσει περισσότερο από όσο θέλαμε ή νομίζαμε. Αλλά, στη διδασκαλία της Εκκλησίας μας η Υπομονή είναι μεγίστη αρετή, πεδίο και χρόνος εσωτερικής εργασίας, μελέτης των δεδομένων και λήψης αποφάσεων για την επόμενη ημέρα. Ας μην αφήσουμε τον χρόνο αυτόν να πάει χαμένος. Η Υπομονή χτίζει τις ψυχές, αλλά και μέσα από αυτήν ο άνθρωπος κερδίζει την ψυχή του. Δεν ξέρω αν η καθημερινότητα θα είναι ποτέ αυτή που ξέραμε. Το σίγουρο είναι πως πρέπει να μας βρει πιο ισορροπημένους, οπωσδήποτε ενωμένους, καλύτερους χριστιανούς.

Τι εύχεστε ενόψει των εορτών και της νέας χρονιάς, που θα ανατείλει σε λίγες ημέρες;

Φέτος θα γιορτάσουμε τα Χριστούγεννα με τους Ναούς μας ανοιχτούς, με ελεύθερη και με κανόνες τη Θεία Λατρεία. Ας δοξάσουμε τον Θεό για αυτό, γιατί δεν επέτρεψε να ζήσουμε ξανά την περσινή οδυνηρή εμπειρία. Ας είναι Χριστούγεννα βαθιάς ικεσίας και έντονης παράκλησης σε Εκείνον, που κένωσε τον εαυτό Του και έγινε δούλος σαν και εμάς, για τη σωτηρία μας, να σταθεί παρηγορητής σε εκείνους που έχασαν τα αγαπημένα τους πρόσωπα από την πανδημία, ιατρός και θεραπευτής σε όσους δοκιμάζονται στο κρεβάτι της αγωνίας, εμπνευστής σε εκείνους που αναλώνονται στα Νοσοκομεία και στα πειραματικά εργαστήρια, αναζητώντας την οριστική λύση στον γρίφο του ιού, ούτως ώστε, το νέο έτος 2022 να είναι για όλους απελευθερωτικό και σωτήριο.

Πηγή Άρθρου

Related Posts

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *